«عرفه» از ماده «ع ر ف» به معنای به معنای ادراک، فهم و شناخت است. در نقلی آمده است که آدم و حوا پس از هبوط از بهشت و آمدن به کره خاکی، در این سرزمین یکدیگر را یافتند و به همین دلیل، این منطقه «عرفات» و این روز «عرفه» نام گرفته است.
همچنین روایت است که جبرئیل علیه هنگامی که مناسک حج را به ابراهیم میآموخت، چون به عرفه رسید به او گفت: «عرفت؟» یعنی «یاد گرفتی؟» و او پاسخ داد آری. لذا به این نام خوانده شد و نیز گفتهاند سبب آن این است که مردم در این روز و جایگاه به گناه خود اعتراف میکنند و بعضی آن را به جهت تحمل صبر و رنجی میدانند که برای رسیدن به آن باید متحمل شد، چرا که یکی از معانی «عرف» صبر و شکیبایی و تحمل است.
